یک قهوه‌خانه و مناسبات دیاسپورا و ارمنستان

 

شهرداری ایروان اعلام کرده است می‌خواهد پیاده‌روهای شهر را به اهالی شهر برگرداند. این تصمیم به معنای برچیدن بساط کافه‌های و تریاهایی است که میز و صندلی خود را در این پیاده‌روها چیده‌اند. قهوه پاریسی واقع در خیابان آبوویان یکی از این کافه‌هایی بود که مأموران شهرداری به آن مراجعه کردند و تقاضا کردند در عرض چند روز پیاده‌رو را تخلیه کند. امّا صاحب این کافه، خانم والری-آشخِن گُرتزونیان، سرمایه‌گذاری از ارامنه ی فرانسه که شانزده سال پیش این قهوه‌خانه را بنیان گذاشت، نظر دیگری دارد. او نیز مانند بسیاری از شهروندان شک دارد که مأموران بساط دیگر دکان‌هایی را نیز که پیاده‌روها را اشغال کرده‌اند برچینند و این اقدام را فشاری می‌داند که از سوی حکومت بر او و دیگر سرمایه‌گذاران دیاسپورایی شهر وارد می‌شود.

خانم گُرتزونیان اینک قهوه پاریسی را فروخته و به فرانسه بازگشته است. او در مصاحبه‌ای با روزنامه پاریسی نور هاراج خود را قربانی فساد اقتصادی حاکم بر ارمنستان می‌داند و از عملکرد دستگاه‌های مالیاتی آن کشور انتقاد می‌کند. او همچنین معتقد است که همراهی‌اش با اپوزیسیون، در فشارهایی که بر او آورده‌اند مؤثر بوده است. او اکنون در این اندیشه است که چگونه خود را با زندگی در فرانسه تطبیق دهد. خانم گُرتزونیان تصویب قانون مجرمیت انکار نسل‌کشی در مجلس ملّی فرانسه را دستاورد ارامنه ی فرانسه می‌داند و می‌گوید نباید اجازه داد دولت ارمنستان این پیروزی را به نام خود تمام کند.

موارد دیگری از رفتن سرمایه‌گذاران ارمنی‌تبار از ارمنستان نیز وجود دارد. ماجرای قهوه پاریسی صرفاً یکی از نمونه‌هایی است که تنش‌های ارمنستان-دیاسپورا در آن به نمایش در آمد.

خروج سرمایه از ارمنستان روی دیگری هم دارد و آن سرمایه‌گذاری سیاستمداران ثروتمند ارمنی در کشورهای دیگر است. همین اواخر مطبوعات ارمنستان از خرید هتل ریگا در پایتخت لاتویا، به مبلغ 56 میلیون دلار توسط گاگیگ تزاروکیان، رئیس حزب ارمنستان مرفه، خبر دادند.

 

دوهفته نامه "هويس" شماره 115

5 بهمن 1390