يكی ديگر از محكومان حمله مسلحانه به مجلس ارمنستان

در زندان درگذشت

 

جديدترين عكس درنيك  بجانيان و ادوارد گريگوريان، دو تن ازمحكومين حبس

ابد پرونده 27 اكتبر، در سلول زندان

 

روز 27 اکتبر 1999 گروهی از مردان مسلح به رهبری فردی به نام نائیری هونانیان وارد مجلس ملّی ارمنستان شدند، و رئیس مجلس کارن دمیرجیان، نخست وزیر وازگن سرکیسیان و تعدادی از نمایندگان را به رگبار بستند و کشتند. آن ها بعد از مذاکراتی با رئیس جمهور وقت روبرت کوچاریان، خود را تسلیم مقامات نمودند و بعد از محاکمهای طولانی به حبس ابد محکوم شدند. کارن دمیرجیان و وازگن سرکیسیان رهبران ائتلافِ موسوم به وحدت بودند، ائتلافی که مهمترین رقیب سیاسی رئیس جمهور کوچاریان بود و احتمال میرفت در انتخابات بعدی قدرت را به  دست گیرد. این امر به بدگمانیهایی دامن زد که هنوز کاملاً برطرف نشدهاند. کشته شدن دو تن از محکومان پرونده 27 اکتبر در زندان اوضاع را وخیمتر کرد و حالا مرگ سومین نفر آن ها بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا عمل تروریستی 27 اکتبر آن طور که نائیری هونانیان میگوید ابتکار عمل خود او و دوستانش بوده است یا او با پشت گرمی حامیانی در طبقات حاکم، دست به این کار زده است.

جسد یکی از هفت مردی که در حمله مرگبار به پارلمان ارمنستان محکوم شده بود روز یک شنبه 16 می 2010 در سلولش یافته شد.

مسئولان زندان ارمنستان گفتند تحقیق برای مشخص شدن علت مرگ ناگهانی هملت استپانیان را آغاز کرده اند.  

آن ها از دوشنبه بعدازظهر دیگر خبری از نتایج تحقیقات خود اعلام نکرده اند. استپانیان در حال گذراندن دوره 14ساله محکومیت به زندان بود که به خاطر کمک به حمله پنج مرد مسلح به مجلس ملی و به رگبار بستن حاضرین در27 اکتبر1999 دریافت کرده بود. نخست وزیر وازگن سرکیسیان، سخن گوی مجلس کارن دمیرچیان و شش  مقام رسمی دیگر در تیراندازی به مجلس کشته شدند؛ اتفاقی که دولت ارمنستان را آشفته کرد.

مردان مسلح به رهبری نائیری هونانیان، روزنامه نگار سابق، بعد از مذاکره شبانه با رئیس جمهور روبرت کوچاریان به پلیس تسلیم شدند. همه آن ها ازجمله استپانیان محاکمه شده و در دسامبر 2003 به حبس ابد محکوم شدند. 

در یک بیانیه کوتاه، مدیر زندان های وزارت دادگستری ارمنستان گفت استپانیان در آخر وقت یک شنبه 16 می در بسترش در زندان نوباراشِن ایروان درگذشت. در این بیانیه گفته شده آزمایش های ابتدایی بر روی بدنش هیچ نشانی از ضرب وشتم نشان نداده است.

دراین بیانیه اضافه شده است که تحقیقات رسمی شامل آزمایش های قانونی دقیق، دلیل قطعی مرگ این مجرم را مشخص خواهد کرد.

در بخشی از این تحقیقات به چهار نفر از اعضا یک انجمن غیردولتیِ دیده بانیِ شرایط زندان در ارمنستان، مجوز داده شد هنگام تشریح جسد که توسط متخصصین انجام می شد حضور داشته باشند. یکی از آن ها لارا گالستیان روز دوشنبه این طور اعلام نظر کرد که استپانیان به دلیل سکته قلبی مرده است.
"ما چیز دیگری پیدا نکردیم." گالستیان به بخش ارمنی رادیو آزادی گفت "این نظر اولیه ماست اما منتظر نتایج نهایی پزشکی قانونی می مانیم."

گالستیان که خودش پزشک است به پزشکان زندان اعلام کرد که استپانیان سابقه مشکل قلبی جدی نداشته. "این موضوع توسط اقوام او هم تایید شده، از جمله دخترعمویش که او را ملاقات کرده ایم. "

گالستیان گفت: "او با استپانیان تلفنی در تماس بود و آخرین بار ده روز پیش او را دیده بود. استپانیان شکایتی از مشکل قلبی نداشته."

گالستیان گفت که خودش و سه عضو دیگر انجمن دیده بانی با 16 زندانی دیگر در نوباراشِن که هم سلولی استپانیان بودند صحبت کرده اند. "آن ها به ما گفتند که باهم شام خورده اند (با استپانیان در عصر روز شنبه 15می) و این که نیم ساعت بعد او گفته حالش خوب نیست و می رود بخوابد. بعد هم سلولی هاش صدای خس خس شنیده اند اما نتوانسته اند کمکش کنند."
آغاسی اتابکیان وکیلی که در دادگاه 2001 تا 2003 از استپانیان دفاع می کرد کنار گذاشتن احتمال قتل موکل سابقش را نپذیرفت. اتابکیان به مرگ دو محکوم دیگرِ حمله به مجلس اشاره کرد.

یکی از آن ها، نورایر یقیازاریان، وقتی پیش از محاکمه در بازداشت بود درگذشت، چندین ماه پس از این که متهم شده بود برای مهاجمان، از جمله برای کارن، برادر کوچک نائیری هونانیان و ورام، عموی او، اسلحه تهیه کرده است.

مقامات انتظامی در آن زمان اعلام کردند که یقیازاریان، که خودش برقکار بود، به خاطر استفاده از اجاق برقی سلولش تصادفاً دچار برقگرفتگی شده است، و در سال 2004 ورام را در نوباراشِن در حالی یافتند که خود را حلقآویز کرده بود. مسئولین زندان مدعی شدند که او خودکشی کرده است.

هر دو مرگ در زندان، این ادعای بستگان و حامیان مقامات رسمیِ مقتول مبنی بر این که بر موضوع تیراندازی مجلس سرپوش گذاشته شده را تقویت می کند. برخی از آن ها هنوز ظنین هستند به این که کوچاریان و رییس جمهور کنونی سرژ سرکیسیان (نسبت خویشاوندی با وازگن سرکیسیان ندارد) که در اکتبر 1999 وزیر امنیت ملی ارمنستان بود کشتار را طراحی کردند تا رقبای حکومتی قدرتمند را حذف کنند.

هونانیان در طول دادگاهش اصرارداشت که در تصمیم برای حمله به مجلس ملی و تغییر در چیزی که او حکومت فاسد و غیر دموکراتیک می نامد به تنهایی عمل کرده و از کسی دستور نگرفته است. اما در ارمنستان خیلی ها اعتقاد دارند که سردسته گروه و همدستانش در بیرون از مجلس حامیانی قوی داشته اند.