نقاشان معاصر ارمنی:

گارزو (گارنیک زولومیان)

 

 

یکی از چهره‌های ماندگار هنر معاصر فرانسه است. او در سال 1907 در شهر حلبِ سوریه متولد شد. پدرش عکاس بود و او از کارگاه عکاسی او شاهد به حوادث دهشناک کشتار ارامنه بود. بعد از مرگ پدر با خواهرش به قاهره رفت و سپس برای تحصیل هنر عازم پاریس و از سال 1924 در همان جا مستقر شد. در سال 1953 با نمایشگاه آثار نقاشی خود به نام چشم‌اندازهای ونیزی و با طراحی صحنه باله ژیزل در اپرای پاریس، به شهرت رسید. بعد از آن، نمایشگاه‌ها و کارهای طراحی صحنه او یکی بعد از دیگری شهرت او را تثبیت کرد. علاوه بر این، به خلق لیتوگراف و تصویرسازی کتاب نیز پرداخت. در سال 1978 به عضویت آکادمی هنر فرانسه پذیرفته شد.

خطوط ظریف و پرانرژی گارزو اصلی‌ترین وسیله بیان او هستند. در ترکیبی از این خطوط دنیایی اثیری خلق می‌شود که دریافت او از زیبایی طبیعت و چشم‌اندازهای انسان‌ساخته را در خود منعکس می‌کند. خیال‌پردازی و واقعیت در آثار او در ترکیب بدیعی با هم تلفیق شده‌اند. در عین حال، فضایی تیره و پرتنش آثار او را فرا گرفته است که می‌توان آن را به خاطرات کشتار نیاکانش در امپراتوری عثمانی نسبت داد که گارزو در کودکی خود تجربه کرده بود.

او روابط خود را با وطنش ارمنستان حفظ کرد و در میان مردم آن خطه نیز مشهور بود. در سال 1983 نمایشگاه بزرگ آثار او در ایروان برگزار شد و در سال 1984 جایزه مارتیروس ساریان به او اهدا گردید.

در سال 1991 نمایشگاه دائمی آثار او در شهر ماسونک فرانسه در یک کلیسای کوچک آغاز به کار کرد. جز او، تنها سه تن از نقاشان فرانسوی، ماتیس، شاگال و ژاک کوستو، این افتخار را داشته‌اند که موزه‌های دائمی از این دست داشته باشند.

گارزو در 22 آگوست سال 2000 در پاریس درگذشت.

 

 

دوهفته نامه "هويس" شماره 111

2 آذر 1390