بزرگداشت نقاش خاك در تهران برگزار میشود

 

وضعيت بلاتکليف آثار مارکو گريگوريان در ارمنستان

 

 

ژانت لازاریان، منتقد هنری و تدوین كننده دانشنامه ایرانیان ارمنی، با اعلام این که بزرگداشت مارکو گریگوریان در خانه هنر (آرتسنتر) تهران برگزار خواهد شد، نسبت به نداشتن فضایی برای عرضه آثار این نقاش مدرنیست ایرانی ابراز نگرانی كرد و گفت متأسفانه وارثان این هنرمند فقید ارمنی، اجازه نمیدهند آثار او از موزه ادبیات ارمنستان به خانهاش كه بخشی از تاریخ هنر معاصر را درخود جای داده است، منتقل شود چون میخواهند خانه او را بفروشند.

این منتقد هنری در گفتوگو با خبرنگار بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، یادآوری كرد كه من سالیان زیادی با هنرمندان ارمنی كشور از جمله ماركو گریگوریان رفتوآمد داشتهام. او بیست سال پیش آثارش را به ارمنستان برد و كارهایش را به صورت موقت در موزه ادبیات ارمنستان قرار داد.

وی گفت قرار نبود این مكان برای همیشه محل نگهداری آثار او باشد اما ناگهان او فوت كرد و آثارش در این موزه باقی ماند، و افزود: این موزه مربوط به ادبیات میشود و محلی كه برای نمایش آثار ماركو در نظر گرفته شده است، بسیار كوچك است. البته آنها هم حق دارند، چون قرار نبوده این آثار به صورت دائم در آنجا بماند. حالا قسمتی از موزه ادبیات كه ورودی آثار موزه خاور میانه و موزه ماركو و سابرینا گریگوریان است به آثار ادبیات ارمنستان اختصاص داده شده است. ماركو قصد داشت قسمت بالای خانه خودش را كه در ایروان ارمنستان توسط یك مهندس معروف ارمنی به نام مهندس اسرائیلیان طراحی شده است، تبدیل به موزه كند و آثارش را از موزه ادبیات ارمنستان به آنجا منتقل كند، البته در اطراف آن یك فضای باز هم بود كه قصد داشت در آنجا یك آتلیه بسازد و كارهای آموزشیاش را در این مكان انجام دهد كه متاسفانه مرگ به او فرصت نداد. سال گذشته وزارت فرهنگ و هنر كشور ارمنستان اعلام كرد كه اگر وارثان ماركو گریگوریان اجازه دهند، آثار او را به خانهاش منتقل خواهند كرد و تمام مخارج این موزه مانند حقوق كارمندان و ... را هم برعهده خواهند گرفت.

به گفته این روزنامهنگار و منتقد هنری، در ارمنستان رسم است كه خانه نقاشان و نویسندگان را به موزه تبدیل میكنند و در شهر ایروان سیوپنج موزه شخصی كه متعلق به مشاهیر است، وجود دارد.

 

 

لازاریان بیان كرد: وارثان ماركو گریگوریان خواهرزاده و برادرزاده او هستند كه متأسفانه رضایت ندادند این كار انجام شود و بهانهشان این بود كه این خانه در مركز شهر نیست و اینجا را میفروشند تا یك مكان در مركز شهر برای این كار اختصاص دهند، اما این كار منطقی نیست.

وی یادآوری كرد: سال گذشته موزه تازهتأسیس ارامنه تهران در نزدیكی كلیسای قوامالسلطنه، قصد داشت آثار هنرمندان مختلف ارمنی را كه در ایران نیستند، جمعآوری كند تا این موزه پربار شود و من نیز به وارثان ماركو گفتم حیف است جای آثار او در این موزه خالی باشد چون ماركو گریگوریان مبتكر سبك كاهگل در دنیا است. آنها در مرحله اول موافقت كردند، اما دست آخر آثار ماركو را به ما ندادند. این در شرایطی است كه واقعا جای تاسف دارد موزهای برای آثار هنرمندان ارمنی برپا باشد اما هیچ اثری از ماركو گریگوریان در آن به نمایش درنیاید. انجمن ایرانیان ارمنی كه به ارمنستان بازگشتهاند شامل نقاشان، سینماگران و نویسندگان است. من به آنها مراجعه كردم و قرار شد یك حساب بانكی باز شود و اعلام شود كه دوستداران كارهای ماركو پول واریز كنند، و وارثان او را نیز شریك كنیم تا بتوانیم خانهای بگیریم و آثار او را از بینامونشان بودن نجات دهیم. در این جریان، سفیر ایران در ارمنستان، سید علی سقاییان، را دیدم و قرار شد این انجمن نامهای به سفارت هم بنویسند و از آنها نیز كمك بگیرند. ماركو گریگوریان حقی بر گردن یك نسل دارد كه بهعنوان شاگردان او فعالیت كردهاند و حیف است آثارش بیصاحب بماند و وارثانش احساس مسؤولیت نكنند.

وی گفت: در خانه هنرمندان ایران درباره مشكل تابلوهای ماركو گریگوریان صحبت شد و صد نقاش و هنرمند نامهای را امضا كردند و در آن نسبت به این كه آثار ماركو در موزه ادبیات ممكن است شرایط خوبی نداشته باشد، اظهار ناراحتی كردند. وزیر فرهنگ ارمنستان در پاسخ به آن نامه گفت: تا زمانی كه من هستم آثار او در این موزه برقرار خواهد بود.

اما هیچ وزیری همیشگی نیست و ممكن است این آثار بعد از مدتی به زیرزمینی منتقل شود و از بین برود. قرار است بهزودی وارثان ماركو از آمریكا به ارمنستان بیایند و خانه او را بفروشند، از همه هنرمندان خواهش میكنم كمك كنند تا كاری مثبت برای ماركو گریگوریان انجام شود.

به گفته او قرار است در آستانه سومین سال خاموشی مارکو گریگوریان، در مهرماه سال جاری در تهران و در خانه هنر (آرتسنتر) مراسمی برای این هنرمند نقاش برگزار شود.

منبع: خبرگزاری دانشجویان ایران - تهران

دوهفته نامه "هويس" شماره 80

20 مرداد 1389